بررسی مجموعهای از پژوهشهای علمی نشان میدهد که ماست ساده و بدون شکر میتواند بخش مفیدی از رژیم غذایی افراد مبتلا به دیابت یا در معرض خطر دیابت نوع دو باشد، هرچند نباید آن را جایگزین درمان بیماری دانست.
یافتههای موجود نشان میدهد مصرف منظم این نوع ماست با احتمال کمتر ابتلا به دیابت نوع دو و کمک به پایداری سطح قند خون همراه است.
یکی از دلایل مناسب بودن ماست بدون شکر برای افراد دیابتی، شاخص گلیسمی نسبتاً پایین آن است؛ یعنی برخلاف بسیاری از مواد غذایی، باعث افزایش سریع قند خون نمیشود. ترکیب پروتئین و چربی موجود در ماست نیز میتواند روند هضم و جذب کربوهیدراتها را کندتر کند و همین موضوع به کنترل بهتر قند خون کمک میکند. با این حال متخصصان توصیه میکنند از انواع دارای شکر افزوده پرهیز شود و اندازه وعده مصرفی نیز مورد توجه قرار گیرد.
یک متاآنالیز که در سال ۲۰۱۴ دادههای چندین مطالعه بلندمدت را بررسی کرده بود، نشان داد مصرف لبنیات، بهویژه ماست، با کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع دو ارتباط دارد. پژوهشگران احتمال میدهند باکتریهای زنده موجود در ماست بتوانند به کاهش التهاب و بهبود مقاومت بدن نسبت به انسولین کمک کنند.
از دیگر یافتههای مطرحشده، تأثیر محدود ماست بر افزایش قند خون پس از غذاست؛ ترکیب پروتئین و چربی آن میتواند از جهش سریع قند خون بعد از وعدههای غذایی جلوگیری کند. همچنین برخی مطالعات نشان دادهاند گنجاندن محصولات لبنی تخمیرشده در رژیم غذایی متعادل ممکن است به بهبود کنترل گلوکز کمک کند، هرچند نتایج در پژوهشهای مختلف یکسان نبوده است.
در نهایت، نقش پروبیوتیکهای موجود در برخی انواع ماست نیز مورد بررسی قرار گرفته است. اگرچه بعضی تحلیلها به مزایای احتمالی این باکتریهای مفید برای حساسیت به انسولین و سطح قند خون اشاره کردهاند، شواهد فعلی هنوز به اندازهای قطعی نیست که بتوان پروبیوتیکها را بهعنوان یک روش درمانی برای دیابت معرفی کرد.