داروهای تزریقی کاهش وزن؛ راهکاری برای همه چاق‌ها یا فقط گروه خاصی از بیماران؟

داروهای تزریقی لاغری؛ آیا مصرف آن برای همه چاق‌ها بی‌خطر است؟

یک متخصص غدد درباره تبعات پزشکی چاقی و محدودیت‌های استفاده از داروهای تزریقی کاهش وزن توضیحاتی ارائه کرده است.

به گفته دکتر مژگان میرعبدالحق، چاقی صرفاً یک تغییر ظاهری در بدن نیست، بلکه یک بیماری مزمن محسوب می‌شود که زمینه‌ساز مشکلاتی مانند دیابت، فشار خون بالا، اختلال چربی خون، سکته‌های قلبی-مغزی، کبد چرب، آسیب مفصلی به‌ویژه در زانو، آپنه خواب و افزایش احتمال برخی سرطان‌ها از جمله سرطان پستان و روده بزرگ می‌شود.

این فوق‌تخصص غدد بیمارستان سینا توضیح داد که حتی افرادی که دچار اضافه‌وزن هستند اما در حال حاضر هیچ عارضه‌ای ندارند، نباید این را نشانه سلامت کامل بدانند؛ چرا که احتمال زیادی وجود دارد این افراد در آینده‌ای نه‌چندان دور به یکی از عوارض چاقی مبتلا شوند. به همین دلیل، اقدام برای کاهش وزن در این گروه توصیه می‌شود.

او با اشاره به سیر تحول روش‌های کاهش وزن گفت: در گذشته، تمرکز اصلی بر تغییر سبک زندگی، از جمله اصلاح رژیم غذایی و افزایش تحرک بدنی در یک دوره زمانی طولانی بود. داروهای خوراکی کاهش وزن نیز وجود داشتند، اما به دلیل اثربخشی محدود و عوارض جانبی، کاربرد چندانی نداشتند. در دو تا سه دهه اخیر، جراحی‌های کاهش وزن با روش‌های گوناگون معرفی شدند که به بسیاری از بیماران در رسیدن به وزن مطلوب کمک کردند.

میرعبدالحق درباره نسل جدید داروهای کاهش وزن که عمدتاً به‌صورت تزریقی عرضه می‌شوند، گفت این داروها طی سال‌های اخیر در اختیار پزشکان قرار گرفته‌اند و برخی شرکت‌های داخلی نیز اقدام به تولید آنها کرده‌اند. اما نکته مهم این است که همه افراد دارای اضافه‌وزن، کاندیدای مناسبی برای این نوع درمان نیستند.

به‌عنوان نمونه، دارویی به نام «تیرزپاتاید» که اثر دوگانه دارد و می‌تواند کاهش وزن چشمگیری ایجاد کند، برای همه بیماران چاق توصیه نمی‌شود. افرادی که سابقه التهاب لوزالمعده دارند – به‌خصوص در مواردی که علت آن هنوز برطرف نشده – نباید از این دارو استفاده کنند. همچنین ابتلا به سرطان تیروئید یا داشتن سابقه خانوادگی این بیماری، از دیگر محدودیت‌های مصرف این دسته از داروهاست.